5 دام هنگام صحبت با پزشک درباره استرس

صحبت باپزشک درباره استرس

استرس مزمن اغلب به عنوان هزینه زندگی روزانه در دنیایی توصیف می‌شود که در آن مسئولیت‌ها و تعهدات کار، مراقبت و اداره خانه را انجام می‌دهید. با استرس حاد متفاوت است، به عنوان مثال، حمله کلامی توسط یک غریبه در خیابان. که به بدن ما نیاز دارد تا برای دفاع از خود آماده شود و به حالت “جنگ یا گریز” برود. و با پریشانی متفاوت است، به عنوان مثال، مشکلات خاردار مانند طلاق ، برخورد با یک آسیب، یا داشتن مشکلات مالی که به سختی می توان خود را از آنها منحرف کرد.

استرس مزمن در یک سرزمین ناآرام بین استرس حاد و پریشانی قرار دارد. موقعیت استرس مزمن در این سرزمین بی‌کسی، آن را به نوعی استرس تبدیل می‌کند که ما تمایل داریم نادیده بگیریم یا پایین بیاوریم. اما استرس مزمن کنترل نشده بر سلامت جسمانی شما تأثیر می گذارد. در واقع، غیرمعمول نیست که استرس در شکایات پزشکی ما ظاهر شود، زیرا برخی از داده‌ها تخمین می‌زنند که 60 تا 80 درصد از مراجعات به ارائه‌دهنده مراقبت‌های اولیه ممکن است دارای یک جزء مرتبط با استرس باشد.

در اینجا 5 دام رایج وجود دارد که هنگام صحبت با پزشک در مورد استرس شما ظاهر می شود

1. با وجود اینکه استرس شایع است، اما یک بیماری گریزان است و در حال حاضر هیچ راه مشخصی برای تشخیص آن نداریم. یک ویزیت پزشکی حضوری و کامل، مبتنی بر استرس، راه استاندارد طلایی برای تشخیص استرس و اثرات آن است. استرس همچنین یک تشخیص طرد است . به این معنی که پزشک نمی تواند تصور کند سردرد روزانه. بی خوابی یا مشکل در تمرکز فرد به دلیل استرس بدون گرفتن شرح حال کامل. انجام معاینه فیزیکی و داشتن برخی از داده های آزمایشگاهی اولیه برای اطلاع از تشخیص است.

2. حتی زمانی که استرس به طور دقیق تشخیص داده شود، با مشکل دیگری مواجه می شود. بسیاری از پزشکان خط مقدم زمان زیادی برای گوش دادن به بیماران خود ندارند . این تقصیر آنها نیست و بسیاری از متخصصان مراقبت های بهداشتی هستند که از این وضعیت عصبانی هستند. متأسفانه، روشی که مراقبت‌های بهداشتی مدرن انجام می‌شود به این معناست که ارائه‌دهندگان اغلب با بسیاری از چیزهای دیگر مشغول هستند و زمان کیفیت گوش دادن به بیماران در این فرآیند قربانی می‌شود. اما بدون گوش دادن به داستان منحصر به فرد شما، هر توصیه ای برای مدیریت استرس که به شما داده می شود احتمالاً بی اثر خواهد بود.

3. یکی از عوارض جانبی نداشتن زمان کافی برای گوش دادن این است که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند. خیلی سریع برگه نسخه را بیرون بیاورند و نسخه ای برای یک داروی ضد افسردگی برای کمک به استرس بنویسند. در حالی که این چیزی است که نشان داده نشده است.

4. حتی اگر ارائه دهنده مراقبت های اولیه شما مشاوره مناسب مدیریت استرس را به شما ارائه دهد. (معمولاً اطلاعاتی که برای کمک به بیماران در کاهش استرس از طریق ورزش. بیوفیدبک، یوگا و غیره در نظر گرفته شده است). به ندرت پیش می آید که از شما در مورد موانع دنیای واقعی مانند کمبود ورزش سؤال شود. منابع، حمایت اجتماعی یا مسئولیت های مراقبتی بیش از حد که شما را از انجام کاری که می دانید. برای مدیریت استرس خود باید انجام دهید باز می دارد.

5. اگر خوش شانس هستید که تمرین‌کننده‌ای دارید که برای گوش دادن به شما فرصت داده می‌شود و به شما کمک می‌کند. تا استراتژی مدیریت استرس را اجرا کنید، اغلب در گفتگوها درباره استرس یک حذف آشکار وجود دارد : و این نقشی است .که نابرابری سیستمی و بی‌عدالتی اجتماعی در استرس بازی می‌کند. ما به عنوان یک فرد. بسیاری از اوقات از این گفتگوها اجتناب می شود زیرا متخصصان مراقبت های بهداشتی به سادگی برای انجام آنها آموزش ندیده اند.