تراپی

درمانی که به فرد کمک می کند تا احساس بهتری داشته باشد ، قوی تر شود و…به ویژه پس از یک بیماری .

5 گزینه درمان OCD (وسواس)

اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) یک وضعیت روانی است که با افکار و باورهای وسواسی اضطراب آور و رفتارهایی که به طور اجباری برای کاهش وسواس انجام می شود، تعریف می شود. از آنجایی که این رفتار در نهایت به جای تسکین اضطراب، بر اضطراب فرد می افزاید، هم افکار وسواسی و هم اعمال اجباری که OCD را تعریف می کنند، همدیگر را تقویت می کنند و نیاز به درمان دارد که می تواند به فردی که از علائم OCD رنج می برد تسکین دهد. در حال حاضر چندین گزینه درمان OCD وجود دارد که هر کدام سطح اثربخشی و عوارض جانبی احتمالی خود را ارائه می‌دهند. توصیه می شود با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین درمان را با علائم و نیازهای خود بیابید.

Deep TMS: Deep Transcranial Magnetic Stimulation (Deep TMS™) یک دوره درمانی منحصر به فرد است. که از میدان های مغناطیسی برای رسیدن ایمن. موثر و غیرتهاجمی به ساختارهای مغز مرتبط با شرایط سلامت روان استفاده می کند.

Deep TMS از سال 2018 توسط FDA برای درمان OCD تایید شده است. ، زیرا توانایی آن در ارائه تسکین قابل توجه برای کسانی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند. این یافته در سال 2019 توسط یک مطالعه بالینی چند مرکزی و با کنترل ساختگی که در مجله آمریکایی روانپزشکی منتشر شد، تأیید شد که TMS عمیق را برای کاهش مؤثر و ایمن علائم OCD، حتی در بین بیمارانی که به اندازه کافی با دارو یا درمان بهبود نیافته بودند، تأیید کرد.

به عنوان یک شکل غیر تهاجمی درمان، Deep TMS نیازی به بیهوشی ندارد، می تواند در برنامه روزانه افراد گنجانده شود و عوارض جانبی طولانی مدت یا قابل توجهی ایجاد نمی کند.

درمان شناختی رفتاری(تراپیست)

CBT شکلی از گفتار درمانی است که خط اول درمان OCD در نظر گرفته می شود. تحت راهنمایی یک متخصص بهداشت روان آموزش دیده. CBT بر افکار، احساسات، رفتارها و واکنش های فیزیکی درگیر در OCD تمرکز می کند . این به منظور آشنایی بیمار با جنبه های مختلف این بیماری و کمک به کاهش تدریجی علائم آن انجام می شود. در درمان OCD، شناخت درمانی با هدف کمک به افراد در شناخت و درک پیام های اشتباه ارسال شده توسط مغزشان است.

از طریق راهنمایی یک درمانگر، توانایی شناسایی این پیام‌ها و اتخاذ استراتژی‌های جدید برای مدیریت مؤثر وسواس‌ها و اجبارها را خواهید داشت. این درمان بر بررسی تفاسیری که ما برای تجارب خاصی که ممکن است تحریف یا سوء تفاهم شوند، نسبت می دهیم، تأکید دارد. شناخت درمانی برای OCD، تمرکز اصلی بر نحوه برخورد افراد با افکار منفی است. در حالی که بسیاری از مردم می توانند به راحتی چنین افکاری را با نگرش نادیده انگاشته مانند “این فقط یک فکر احمقانه است” از بین ببرند، برخی از افراد بر این باورند که همه افکار دارای معنای مهمی هستند. درنتیجه، به جای اینکه بتوانند به سادگی این افکار منفی را رها کنند، باورهایشان آنها را وادار می کند که واکنش متفاوتی نشان دهند.

در طول سال‌ها، چندین نوع مختلف درمانی از CBT منشعب شده‌اند تا به بیماران مبتلا به OCD تسکین علائم بیشتری ارائه دهند. مهمترین آنها درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) است: ACT در هنگام واکنش به علائم OCD، باز بودن و انعطاف‌پذیری را ترویج می‌کند، زیرا درمانگر به بیمار کمک می‌کند تا با تعهد به بهزیستی خود تعریف و پیگیری کند.

درمان مواجهه و پاسخ (ERP)

شکل دیگری از درمان است که به طور موثر OCD را درمان می کند. ERP به بیمار کمک می کند تا با قرار دادن تدریجی آنها در معرض محرک هایی که با اضطراب القاء کننده OCD مرتبط هستند بر OCD غلبه کند. بیمار تشویق می‌شود که از واکنش اجباری به محرک‌ها خودداری کند و به مرور زمان به مدیریت رفتارهای اضطراب‌آور مرتبط با OCD عادت می‌کند. مواجهه و پیشگیری از پاسخ (ERP) رویکرد روان درمانی اولیه برای درمان OCD است که در زیر چتر درمان شناختی-رفتاری (CBT) قرار می گیرد. سرعت قرار گرفتن در معرض برای هر فرد تنظیم می شود. و این اطمینان را می دهد که آنها هرگز برای رویارویی با چیزی که آمادگی ندارند تحت فشار قرار نگیرند.

5 گزینه درمان OCD (وسواس)

در ابتدا، شما با درمانگر خود کار خواهید کرد تا وسواس ها و اجبارهای خود را از کمترین تا ناراحت کننده ترین آنها شناسایی و رتبه بندی کنید. سپس، با ترس هایی که کمترین اضطراب را برانگیخته اند. شروع به رویارویی با این ترس ها خواهید کرد. به عنوان مثال، به دلیل یک تجربه آسیب زا از رانندگی در بزرگراه ها می ترسید. درمانگر شما ممکن است با قرار دادن تدریجی شما در موقعیت های رانندگی، از مسیرهای کمتر ترسناک مانند خیابان های مسکونی آرام، مواجهه درمانی را پیشنهاد کند.

در ابتدا، ممکن است فقط برای مسافت کوتاهی رانندگی کنید و به تدریج مدت و پیچیدگی سفرهای خود را افزایش دهید. در طول این فرآیند، از مکانیسم مقابله معمولی خود، مانند اجتناب از بزرگراه ها یا دور زدن مکرر خودداری می کنید. با رویارویی تدریجی با ترس و مقاومت در برابر میل به اجتناب از آن، می توانید اعتماد به نفس و توانایی خود را برای رانندگی در بزرگراه ها بدون اضطراب بیش از حد به دست آورید.

درباره ERP برای OCD بیشتر بدانید و نمونه هایی از کاربرد آن را در Choicetherapy.com بخوانید

داروسازی روانی

: دارو درمانی شکل دیگری از درمان است. که اغلب به عنوان یک دوره درمانی خط اول برای OCD در نظر گرفته می شود.

5 گزینه درمان OCD (وسواس)

FDA چندین مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs). مانند داروهای مارک Prozac و Zoloft. و همچنین یک ضد افسردگی سه حلقه ای (TCA) را برای درمان این عارضه تایید کرده است. که SSRI ها رایج ترین گروه دارویی هستند.

اگرچه بسیاری از بیمارانی که با علائم OCD دست و پنجه نرم می‌کنند، نشان می‌دهند که روان‌پزشکی تسکین‌دهنده آن‌ها را فراهم کرده است، بسیاری از آنها نیز تعدادی از عوارض جانبی را تجربه می‌کنند و ممکن است به دلیل شدت آن تصمیم به قطع این نوع درمان بگیرند.

سایکودینامیک درمانی

: یکی دیگر از روش های درمانی که به بیماران مبتلا به OCD کمک می کند، روان پویشی است. این درمان به بررسی روابط و رویدادهایی می پردازد که در میان سایر ویژگی های زندگی آنها. برای احساس بیمار از خود، دید نسبت  به جهان و روایت شخصی، اساسی است. سپس این عناصر در رابطه با علائم نامطلوب OCD که تجربه می‌کنند مورد بررسی قرار می‌گیرند. تا دلایل عمیق‌تری در پشت راه‌هایی که آنها به اضطرابی که شرایطشان در آنها ایجاد می‌کند، پاسخ می‌دهند. با گذشت زمان، امیدواریم که بیمار بتواند از پاسخ خودکار به اضطراب ناشی از خود دور شود. زیرا واکنش‌های انعطاف‌پذیرتر، آرام‌بخش‌تر و مفیدتر جای آن‌ها را می‌گیرد.

جراحی و سایر درمان های تهاجمی

علیرغم گزینه های ذکر شده در بالا برای کسانی که با OCD مبارزه می کنند. برخی از بیماران رهایی از گزینه های درمان OCD خط اول یا غیر تهاجمی را تجربه نمی کنند. در نتیجه، متخصصان مراقبت های بهداشتی که آنها را درمان می کنند. ممکن است گزینه های جراحی مغز و اعصاب به بیماران مقاوم به درمان ارائه شود.

مطالعات اخیر با تکیه بر روش‌های مختلف ضایعات عصبی سطحی از کارایی را در کاهش علائم OCD در بیماران مقاوم به درمان نشان داده‌اند. این روش ها شامل ضایعات انعقادی گاما نایف، کاشت دانه های رادیواکتیو که باعث ابلیشن موضعی می شوند و کرانیوتومی استاندارد می شود. گزینه‌های جراحی مغز و اعصاب حذفی همیشه بر مدار کورتیکو-استریاتو-تالامو-قشر مغز تمرکز می‌کنند. که اعتقاد بر این است که در بیماران مبتلا به OCD بیش فعال می‌شود.

علاوه بر تهاجمی بودن و دوره نقاهت ضروری پس از چنین روش‌هایی، باید بیان کرد که مطالعاتی که این تکنیک‌ها را بررسی می‌کنند. معمولاً مبتنی بر کارآزمایی‌های باز است که تعداد محدودی از بیماران را شامل می‌شود. در نتیجه، اثربخشی آنها در میان جمعیت عمومی OCD هنوز مشخص نشده است. و مستلزم آن است که مطالعات بزرگتر و کور تعیین کنند که چقدر در کاهش علائم OCD موثر هستند.