گذار به پدر شدن

گذار به پدر شدن

چندی پیش، پستی در مورد انتقال به مادری نوشتم که حدود 35000 مورد مطالعه داشت.

یک موضوع محبوب!

بنابراین، من تعجب کردم، آیا این علاقه به انتقال به پدر شدن وجود دارد؟

من چیز زیادی در این مورد ندیده بودم، بنابراین مجبور شدم کمی تحقیق کنم.

بدیهی است که گذار به پدر شدن یکی از بزرگترین تغییرات روانی است که در زندگی یک مرد رخ می دهد.

یک موضوع محبوب!

تحقیقات نشان داده است که بسیاری از مردان آن را پیچیده، بدون ساختار و چالش برانگیز می دانند (Daiches et al., 2011) و بسیاری از مردان در طول بارداری شریک زندگی خود دوسوگرایانه ابراز می کنند (Donovan, 1995).

در ایجاد این احساسات ممکن است این واقعیت باشد که در سال‌های اخیر، از پدران انتظار می‌رود که نسبت به نسل‌های گذشته با نوزادان و فرزندان خود صمیمی‌تر و صمیمی‌تر باشند.

یا شاید من اشتباه می کنم. شاید آنها می‌خواستند با نوزادان و فرزندان خود صمیمانه‌تر و صمیمانه‌تر باشند – معلوم نیست کدام یک اول اتفاق افتاده است یا اینکه آیا تغییری همزمان در انتظار و تمایل وجود داشته است.

و البته، آنچه که پدری را تشکیل می‌دهد، هم بر اساس نیازها و خواسته‌های پدران و مادران و هم بر اساس هنجارهای اجتماعی و فرهنگی، همواره در حال تکامل، مفهوم‌سازی و پیکربندی مجدد است.

تحقیقات در این منطقه هم جذاب و هم نگران کننده است.

ابتدا، بیایید به تأثیرات هورمونی نگاه کنیم ، درست همانطور که من با انتقال به مادری انجام دادم: مطالعه ای که در مجموعه مقالات کلینیک مایو منتشر شد ، نشان می دهد که پدران نسبت به سایر مردان سطوح بالاتری از استروژن ، هورمون جنسی معروف زنانه ، دارند. این تحقیق نشان می دهد که مردان در کنار همسر باردار خود تغییرات هورمونی قابل توجهی را تجربه می کنند و این تغییرات به احتمال زیاد با بارداری همسرشان آغاز می شود . این افزایش 30 روز قبل از تولد شروع شد و در تمام 12 هفته آزمایش پس از تولد ادامه یافت.

اگرچه استروژن بیشتر به عنوان یک هورمون جنسی زنانه شناخته می شود، اما در مردان نیز به مقدار کمی وجود دارد. مطالعات حیوانی نشان می‌دهد که استروژن می‌تواند رفتار پرورشی را در نرها القا کند. بنابراین، به طور فزاینده ای واضح به نظر می رسد که همان طور که زیست شناسی زنان را برای مادری متعهد آماده می کند، مردان را نیز برای پدر شدن آماده می کند. (1)

و اکنون برای جنبه‌های روان‌شناختی بیشتر: در یک مطالعه، مردان در هفته‌های 38 و 39 بارداری همسرشان مصاحبه کردند، و مشخص شد که آنها احساس ناکافی بودن و ناکافی بودن را در هنگام فکر کردن به پدر شدن تجربه کرده‌اند، احساس طرد شدن می‌کنند و آنها احساس مسئولیت فزاینده ای داشت. (2)

گذار به پدر شدن

و در مطالعه ای که توسط Meleagrou-Hitchens (3) انجام شد، برخی از مردان قبل از تولد اولین نوزاد خود احساس اضطراب ، ترس و عدم اطمینان زیادی داشتند .

در این مطالعه، مردان گفتند که احساس می‌کنند بارداری شریک زندگی‌شان دورانی پرتلاطم برایشان است. آن‌ها احساس می‌کردند بی‌تجربه و آماده نبودند تا نقش پدر آینده را ایفا کنند. بسیاری در این مدت احساس تنهایی ، عدم حمایت و ناامیدی می کردند. برخی احساس می کردند نامرئی نیستند و این احساس را داشتند که تمام توجه در مورد تولد آینده به طرف شریک زندگی آنها معطوف شده است.

برخی احساس جدایی از بارداری شریک خود، به ویژه در اوایل بارداری، تجربه کردند، احساسی که از آن استقبال نمی کردند. دیدن یا احساس حرکت جنین اغلب به مردان کمک می‌کند تا احساس کنند با واقعیت جنین ارتباط بیشتری دارند. بسیاری مشتاقانه منتظر تولد نوزاد بودند، و احساس می کردند که نقش آنها به عنوان پدر در آن نقطه تثبیت و تصدیق خواهد شد و توسط دیگران به رسمیت شناخته می شود. و بسیاری منتظر تولد نوزاد به عنوان فرصتی بودند تا بتوانند با مراقبت از نوزاد نقش فعال تری را به عنوان پدر ایفا کنند. این برای آنها در مقایسه با قرار گرفتن در موقعیت منفعل و انتظار ارجح به نظر می رسید.

علاوه بر این، بارداری نه تنها برای زنان، بلکه برای شرکای مرد آنها که در حال آماده شدن برای پدر شدن هستند، می‌تواند زمان سازماندهی مجدد روانی عمیق باشد. مردانی که توسط محققان مورد مطالعه قرار گرفتند اغلب سبک زندگی خود را ارزیابی می کردند، دیدگاه خود را در مورد آنچه برای آنها مهم بود تغییر می دادند و تجربیات خود را در مورد پدر شدن منعکس می کردند. آنها همچنین اغلب در نحوه دید خود و نقش خود در جهان تغییراتی ایجاد می کردند. به عبارت دیگر، هویت آنها در این زمان تکامل یافته است (Meleagrou-Hitchens).

تحقیقات دیگر نشان می دهد که برخی از مردان به پدر شدن به عنوان فرصتی برای رشد مثبت نگاه می کنند، و با تجربه بارداری شریک زندگی خود و در مرحله پدر شدن، خود را حساس تر، آرام، هماهنگ، صبورتر، و فروتن تر و کمتر خودمحور می بینند.

این مطالعات با توجه به نوری که بر تکامل مردان به پدر می اندازند بسیار جذاب هستند – و همچنین نیازهای مردان را هم در دوران بارداری شریک زندگی خود و هم در دوران پدری برجسته می کنند. بسیاری از مقالات در این زمینه به نیاز مردان به حمایت، تشویق و راهنمایی در هنگام گذار به پدر شدن اشاره می کنند – که البته جای تعجب ندارد.

گذار به پدر شدن

پسران در کشورهای غربی اغلب بدون هیچ ارتباطی با کودکان و نوزادان کوچکتر بزرگ می شوند، و از آنجایی که جامعه ما همچنان به بی ارزش شدن مهارت های مراقبت و پرورش ادامه می دهد، البته پسران و مردان اغلب از چنین تجربه ای محروم می شوند.

هانری پارنز، روانکاو مشهور کودک ، سال‌ها از ایجاد آموزش والدین در مدارس برای دختران و پسران حمایت کرد، اما بی‌فایده بود.

و با این حال از مردان انتظار می رود که بدانند به عنوان پدر چه کاری انجام دهند. چگونه از شریک زندگی خود و نوزادان خود و در نهایت از فرزندان خود مراقبت کنند. از آنها انتظار می رود که بدانند چگونه با آنها ارتباط برقرار کنند. چگونه با آنها همدل و هماهنگ باشند، چگونه برای آنها الگو باشند و غیره.

واضح است که مردان به منابع بیشتر و اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی پدر شدن و پدر شدن نیاز دارند. آنها به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی نیاز دارند تا آنها را در ویزیت های قبل و بعد از زایمان و کودکان لحاظ کنند.

گذار به پدر شدن

اما همچنین، اغلب درست است که مردان برای ارائه اطلاعات و حمایت از شریک زندگی خود در دوران بارداری شریک زندگی خود. و در روزهای اولیه نوزادی نوزاد جدیدشان به شریک زندگی خود متکی هستند – و این یک موضوع پیچیده است. مشکل اینجاست که مردان ممکن است دوسوگرا باشند. از یک سو خواهان و نیاز به حمایت و اطلاعات از طرف شریک خود باشند. و از سوی دیگر احساس کنند که می خواهند شریک زندگی خود را در برابر مسئولیت های بعدی محافظت کنند. مردان همچنین ممکن است خجالت بکشند که در این زمینه از دیگران به جز شریک زندگی خود کمک بخواهند.

اما به نوعی، مردان باید راهی برای دسترسی به کمک و اطلاعات مورد نیاز خود بیابند.

در اینجا چند ایده وجود دارد:

• به طور فعال به دنبال اطلاعات و منابع جدا از منابعی که توسط شریک زندگی تان ارائه شده است باشید.
• برای جستجو و درخواست حمایت از مردان دیگری که یا در حال پدر شدن هستند. یا قبلاً پدر شده اند، آماده باشید.
• اگر نتوانستید یکی از آنها را پیدا کنید، یک “بابا کلوپ” یا یک گروه پدر از خودتان راه اندازی کنید. حتی اگر فقط دو یا سه بابا هستید که با هم صحبت می کنید. یا بچه ها یا بچه هایتان را برای چند ساعت بیرون می آورید، این کار را انجام دهید! همراهی پدران دیگر مهم است زیرا شما نحوه پدر شدن خود را هدایت می کنید.
• در یافتن نقش های فعال برای خود. در دوران بارداری شریک زندگی خود. و در روزهای اولیه نوزادی کودک ابتکار عمل کنید.

به عنوان مثال، خرید مواد غذایی یا تهیه غذا را انجام دهید. پس از تولد نوزاد، داوطلب شوید تا کودک را هر بار سه یا چهار ساعت بیرون بیاورید. یا اگر نوزاد با شیر مادر تغذیه می شود، در فواصل شیردهی کودک را بیرون بیاورید. کسی باشید که قرار ملاقات با اطفال را می گیرد یا مطمئن می شود همیشه پوشک کافی در خانه وجود دارد.

پدر شدن چیزهای زیادی دارد!

با ما همراه باشید.