سکوت در مورد خودکشی ما را می کشد

برادرم، مت دیوندورف

منبع: اندرو دیوندورف

سپتامبر، ماه آگاهی از خودکشی است، زمانی که برای من بسیار نزدیک به خانه است. در سال 2017، من برادر بزرگترم، مت، را به دلیل خودکشی از دست دادم. مت فقط 27 سال داشت . دلم برای زندگی با او تنگ شده است.

به‌عنوان یک بازمانده از دست دادن خودکشی. وقتی درباره مرگ برادرم صحبت می‌کنم، احساس تعارض دارم . من هرگز نمی خواهم خاطره او صرفاً با این فاجعه تعریف شود. مت فردی بی نظیر و شگفت انگیز بود. در میان عزیزانش، شخصیت خلاق و شوخ طبعی بی بدیل او موهبت های تعیین کننده اوست. فقط خودتان در کمیک زیر ببینید. آثار هنری مت به نوعی حس تراژدی و هوس را در یک تصویر به تصویر می کشند. البته مت نیز خیلی بیشتر بود.

چرا از خودکشی برادرم صحبت می کنم

اما این دلیلی است که من همچنان آشکارا در مورد چگونگی از دست دادن برادرم صحبت می کنم. در ایالات متحده، خودکشی در میان 10 علت اصلی مرگ افراد 10 تا 64 سال قرار دارد. خودکشی دومین علت مرگ و میر در گروه های سنی افراد بین 10-14 و 25-34 سال است. در سال 2022، حدود 1.6 میلیون نفر اقدام به خودکشی کردند و 49476 نفر بر اثر خودکشی جان خود را از دست دادند.

یک کمیک از متیو دیوندورف

منبع: Mathew Devenddorf / Tumblr

عظمت خودکشی در مقیاس شخصی و اجتماعی غم انگیز است. و با این حال، طبق تجربه من، اکثر مردم در مورد خودکشی صحبت نمی کنند، حتی زمانی که این خودکشی مربوط به زندگی آنها یا عزیزانشان باشد. و بیشتر مردم نمی دانند چگونه به طور موثر در مورد خودکشی صحبت کنند. ذکر موضوع می تواند احساس تنش و ناراحتی ایجاد کند، به طوری که ممکن است افراد به طور کامل از صحبت در مورد آن اجتناب کنند.

همانطور که از روانشناسی می دانیم، اجتناب از یک مشکل ممکن است در کوتاه مدت احساس بهتری داشته باشد، اما در دراز مدت می تواند به شدت آسیب برساند. در زیر، من به اشتراک می گذارم که چگونه سکوت در مورد خودکشی می تواند به سهامداران مختلف آسیب برساند.

1. افرادی که افکار خودکشی دارند

یکی از راه‌های پیشگیری از خودکشی، شناسایی افرادی است که افکار خودکشی دارند و سپس از آنها برای کمک گرفتن حمایت کنید. این رویکرد ساده به نظر می رسد: فرض کنید دوست ما متوجه شده است که آنها دچار یک خال تغییر رنگ و شکل غیرعادی می شوند. ما امیدواریم که دوست ما در مورد آن صحبت کند تا بتوانیم از آنها در غربالگری سرطان پوست حمایت کنیم. با این حال، با خودکشی، افرادی که افکار خودکشی دارند ممکن است از صحبت کردن در مورد موضوع احساس امنیت نکنند.

تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از مردم افکار خودکشی خود را پنهان می کنند زیرا نگران ارزیابی منفی هستند (هوم و همکاران، 2021؛ میپل و همکاران، 2020). این منطقی است. وقتی کسی در مورد موضوعی صحبت نمی کند، ذهن ما شروع به درک این عدم اطمینان به عنوان یک تهدید می کند. مردم ممکن است فکر کنند، “اگر مردم در مورد خودکشی صحبت نمی کنند، پس شاید خوب نباشد که در مورد خودکشی صحبت کنیم.” افرادی که افکار خودکشی دارند نیز ممکن است احساس کنند که به عنوان “ضعیف”، “واکنش بیش از حد”، ” توجه جویانه” یا “غیر جدی” دیده می شوند . من بیمارانی را با من در میان گذاشته‌اند که چنین جملات بی‌اعتباری به چهره‌شان گفته شده است. متأسفانه، من هرگز تعجب نمی کنم.

منبع: بنیاد آمریکایی برای پیشگیری از خودکشی (AFSP) / وب سایت AFSP

وقتی برادرم آشکارا درباره داشتن افکار خودکشی صحبت کرد، به یاد دارم که برخی از اعضای خانواده او را باور نکردند. یا شاید سطح دردی که برادرم تجربه می کرد را باور نمی کردند. واکنش خانواده‌ام مرا شگفت‌زده نکرد، زیرا خودکشی هنوز موضوع عادی گفتگو نیست. هیچ برنامه اجتماعی برای کمک به عزیزانمان برای مقابله با افکار خودکشی وجود ندارد. اما چون مردم نمی دانستند چگونه در مورد خودکشی صحبت کنند، برادرم شروع به پنهان کردن درد خود کرد.

2. بازماندگان از دست دادن خودکشی

از دست دادن یکی از عزیزان به دلیل خودکشی یکی از دردناک ترین تجربیات زندگی است. به ازای هر خودکشی، به طور متوسط ​​135 نفر تحت تأثیر این تراژدی قرار می گیرند (سرل و همکاران، 2019). معمول است که بازماندگان با چالش‌های سوگواری مواجه می‌شوند که با چالش‌هایی که پس از انواع دیگر مرگ متفاوت است. تحقیقات نشان می دهد که بازماندگان اغلب پس از خودکشی احساس شرم . خجالت و «آلوده شدن» دارند (هانشمیت و همکاران، 2016). بسیاری از بازماندگان نیز پس از این فاجعه احساس تنهایی می کنند، با سوء تفاهم مواجه می شوند و از آنها دوری می کنند.

از تجربه خودم. مطمئناً احساس ناراحتی کرده‌ام و به عنوان یک بازمانده از دست دادن خودکشی به اشتباه درک شده‌ام. من خجالت نمی کشم. من شرمنده نیستم. اما وقتی کلمه “خودکشی” را می گویم، احساس می کنم اتاق سردتر می شود. مردم با من به اشتراک گذاشته اند که من برای صحبت کردن در مورد خودکشی “شجاع” هستم. اما این تعارف خوب فقط ننگ مداوم در مورد خودکشی را نشان می دهد. اگر صحبت از خودکشی عادی تر بود، دلیلی وجود نداشت که من را شجاع خطاب کنم. ما باید یاد بگیریم که در مورد خودکشی صحبت کنیم تا از عزیزانی که کسی را در این فاجعه از دست داده اند حمایت کنیم.

3. جامعه گسترده تر

خودکشی یک مشکل فردی نیست. این یک نگرانی بهداشت عمومی است که نیازمند تلاش در سطوح فردی، اجتماعی و قانونی است. اما اگر افراد در مورد آن صحبت نکنند، سیاست گذاران به آن اهمیتی نمی دهند. خوشبختانه . در طی 2 دهه گذشته پیشرفت زیادی در آگاهی از خودکشی حاصل شده است. از سال 2005، ایالات متحده یک خط بحران ملی (“Dial 988”) راه اندازی کرد، سپتامبر را به عنوان ماه آگاهی از خودکشی اعلام کرد، و استراتژی های ملی را برای کمک به تلاش های پیشگیری از خودکشی هماهنگ کرد (SAMHSA، 2024). اینها دستاوردهای بزرگی هستند که قدرت دفاع را نشان می دهند.

با این حال. هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. تحقیقات نشان می دهد که آمریکایی ها همچنان با موانع قابل توجهی در پرداخت هزینه و دسترسی به خدمات سلامت روان مواجه هستند (کومبز و همکاران، 2021؛ واکر و همکاران، 2015). مطالعات همچنین نشان می‌دهد که نیاز برآورده‌نشده به محل کار در میان افراد دارای شرایط سلامت روان وجود دارد (McDowell & Fossey, 2015). در نهایت، پیشگیری از خودکشی مستلزم تلاش‌های حمایتی مداوم برای صحبت در مورد خودکشی است.

سلب مسئولیت مهم

می‌خواهم موضع خود را روشن کنم: فکر نمی‌کنم همه باید همیشه و در هر زمینه‌ای در مورد خودکشی صحبت کنند. صحبت غیرمسئولانه در مورد خودکشی در واقع می تواند اثرات مضری داشته باشد، مانند زمانی که رسانه ها یک خودکشی را بدون پیروی از دستورالعمل های گزارش مناسب پوشش می دهند (Niederkrotenthaler et al., 2020). روح این پست تشویق به انجام مکالمات مؤثرتر در مورد خودکشی است – مکالماتی که احتمال آسیب را به حداقل می رساند و در عین حال احتمال نتایج خوب را افزایش می دهد.

نکاتی برای صحبت درباره خودکشی

در پست‌های بعدی، بیشتر به چگونگی و زمان صحبت در مورد خودکشی خواهم پرداخت . در حال حاضر، در اینجا چند نکته و منبع سریع برای صحبت در مورد خودکشی با یک عزیز وجود دارد.

• فعالانه به داستان آنها گوش دهید.
• احساس امنیت ایجاد کنید.
• با گفتار و کردار خود نشان دهید که داستان آنها را می شنوید.
• نسبت به تجربیات آنها غیر قضاوت کننده و با دید باز رفتار کنید.
• اعتبار و پشتیبانی را ارائه دهید.
• ارتباط برقرار کن که برایت مهم است.
• برای دریافت کمک به آنها کمک کنید.

استفاده از این مهارت‌ها آسان‌تر از انجام آن است، اما امیدوارم همه ما بتوانیم آن را انجام دهیم.