تراپیست [روان درمانگر] کیست؟

به روز شده در 11/30/2020

تراپیست ها، یا روان درمانگران، متخصصان بهداشت روان دارای مجوز هستند که در کمک به مراجعان برای توسعه مهارت‌های شناختی و عاطفی بهتر، کاهش علائم بیماری روانی، و مقابله با چالش‌های مختلف زندگی برای بهبود زندگی‌شان تخصص دارند. اما این تنها آغاز معنای روان درمانگر بودن است. برای درک کامل کاری که یک درمانگر انجام می دهد، درک رویکردهای درمانی مختلف، مجوزها و عناوین مهم است.

این مقاله هر بخش از آنچه درمانگران هستند و کاری که انجام می دهند را توضیح می دهد. اگر علاقه مند به کار با یک درمانگر، تبدیل شدن به یک درمانگر یا یادگیری در مورد این حرفه هستید، به خواندن ادامه دهید.

چگونه تراپیست ها تعریف می کنند که چه هستند و چه کاری انجام می دهند

برای درک بهتر درمانگر، سوال عنوان این مقاله را از چندین درمانگر داخل و خارج از شبکه تراپیست پرسیدیم. هر پاسخ کمی متفاوت بود، اما آنها با هم تصویری از درمانگر را ترسیم می کنند. در اینجا برخی از پاسخ ها آورده شده است:

یک درمانگر به عنوان یک فرد اصیل، واقعی و همدل عمل می کند که بی طرف است، حمایت می کند، و می تواند راهنمایی های عینی و بدون قضاوت ارائه دهد، به مراجع در تغییرات مورد نظر و همچنین دستیابی به حداکثر خود کمک کند. – کیت دنیهان ، درمانگر فضای گفتگو

“روان درمانگر کسی است که به دیگران کمک می کند تا نقاط قوت و شجاعت خود را برای مقابله و درک احساسات و تجربیات دشوار بیابند تا بتوانند یاد بگیرند و در زندگی خود پیشرفت کنند” – شانون مک فارلین، درمانگر Talkspace

“روان درمانگر کسی است که حمایت، توجه مثبت، شفقت، راهنمایی، سطح مسئولیت پذیری، گاهی اوقات حمایت، گوش شنوا و توصیه های بالینی صحیح ارائه می دهد.” – Candice Christiansen ، CMHC

“یک کمک کننده آموزش دیده بالینی که از یک رویکرد یکپارچه برای کمک به بهبودی دیگران استفاده می کند” – شانون بتل ، LPC

برای من یک روان درمانگر یک تابلوی عینی صدا، یک تغییر دهنده دیدگاه، تغییر دهنده بازی، یک حقیقت گو است. – اریکا مارتینز ، روانپزشکی

“روان درمانگر کسی است که به افراد کمک می کند تا به خاطر بسپارند که شایسته هستند.” – Perpetua Neo ، درمانگر

یک تراپیست چه می کند؟

درمانگران عمدتاً با مراجعین، چه به صورت حضوری و چه از طریق درمان آنلاین ، برای بهبود علائم سلامت روانی آنها همکاری می کنند. با این حال، برخی از درمانگران در یک پژوهش بالینی یا یک محیط مشاوره کار می کنند.

در اینجا لیستی از خدمات متداولی که درمانگران می توانند به مشتریان ارائه دهند آورده شده است:

• گوش دادن
• تحلیل مسائل موجود
• تجزیه و تحلیل تأثیر گذشته بر زمان حال
• دلداری دادن به مشتریان
• کمک به مشتریان بدون تعصبی که ممکن است یکی از دوستان یا اعضای خانواده داشته باشد
• تشخیص شرایط سلامت روان
• کاهش علائم بیماری روانی
• کمک به مشتریان در مدیریت علائم بیماری روانی
• کمک به مراجعان برای تغییر رفتارهای ناسازگار و الگوهای تفکر
• کمک به مشتریان برای درک خود و دیگران
• آموزش مهارت های عاطفی، شناختی و ارتباطی
• آموزش به مراجعان چگونه به طور موثر درگیری های عاطفی، رابطه ای و حرفه ای را حل کنند
• راهنمایی مراجعین در برابر بحران هایی مانند جدایی، سوء استفاده، افکار خودکشی، غم و اندوه، ضربه روحی، خیانت، تجاوز جنسی و غیره
• آموزش به مشتریان چگونه روابط فعلی را بهبود بخشند و روابط جدید بسازند
• آموزش مهارت های خودیاری مانند تنفس عمیق، مدیتیشن، تمرینات تفکر و غیره
• ارائه مشاوره و پیشنهادات غیر رهنمودی (بسته به درمانگر)
• ارجاع مراجعان به روانپزشکان، مراکز بهداشت روان یا متخصصان پزشکی در صورت لزوم
• کمک به مشتریان برای یادگیری دوست داشتن و پذیرش خود
• کاهش انگ و شرم ناشی از بیماری روانی و درمان

آیا یک تراپیست همان مشاور، روانشناس و غیره است؟

“تراپیست ” یک اصطلاح فراگیر است که به روان درمانگران، روانشناسان و مشاوران اشاره دارد. در زمینه کار با یک مشتری برای بهبود سلامت روان و رفاه آنها، این اصطلاحات همگی دارای یک معنی هستند و معمولاً قابل تعویض هستند.

استفاده از یکی بر دیگری یک اولویت است. برای مثال، «مشاور» و «مشاوره» در نقاط خاصی از جهان رایج‌تر از «درمان» و «درمان‌گر» هستند.

مردم اغلب این اصطلاحات را به جای “درمانگر” به کار می برند:

• مشاور
• مشاور سلامت روان
• روانشناس
• روان درمانگر (این اصطلاح درمانگران سلامت روان را از درمانگران فیزیکی، شغلی، ماساژ یا سایر درمانگرانی که در زمینه سلامت روان نیستند متمایز می کند)

تفاوت بین برخی از این اصطلاحات به غیر از کار با مشتریان در مفاهیم آنها نهفته است. در حالی که “درمانگر” تمایل دارد به کسی اشاره کند که مراجعان را درمان می کند، یک “روانشناس” معمولاً در یک محیط تحقیقاتی و همچنین با مشتریان کار می کند.

برخی از متخصصان سلامت روان خود را روانشناس می نامند، زیرا آنها این اصطلاح را ترجیح می دهند. کار آنها لزوماً متفاوت از درمانگران نیست. برخی دیگر از این اصطلاح برای تأکید بر پیشینه تحقیق یا تحصیلات خود استفاده می کنند. برخی از روانشناسان هیچ زمانی را صرف کار با مشتریان نمی کنند و تنها بر روی تحقیق تمرکز می کنند.

روانپزشکان نیز می توانند به عنوان درمانگر عمل کنند. آنها پزشکان آموزش دیده متخصص در پزشکی بهداشت روان هستند. آنها تنها نوع درمانگرانی هستند که مجوز تجویز دارو را دارند. شواهدی وجود ندارد که نشان دهد متخصصانی که خود را به عنوان درمانگر معرفی می کنند، مراقبت بهتری نسبت به متخصصانی که به عنوان روانشناس یا روانپزشک معرفی می شوند، ارائه می دهند. در بیشتر موارد، هر یک از این متخصصان برای رسیدگی به مسائل مختلف از طریق روش‌های مختلف کار می‌کنند.

حقوق یک تراپیست چقدر است؟

دامنه دستمزد تراپیست بسته به سطح تحصیلات، مدارک اضافی، موقعیت مکانی، انواع مشتریانی که می بینند و محیطی که در آن کار می کنند متفاوت است. کمترین امتیاز حدود 30000 دلار در سال و بالاترین آن 129000 دلار است. یک درمانگر با مدرک دکترا. به عنوان مثال، در شهر نیویورک، با داشتن مدرک کارشناسی ارشد در یک شهر کوچک، بسیار بیشتر از همتایان خود درآمد خواهند داشت.

یک تراپیست به چه نوع آموزش و مجوزی نیاز دارد؟

همه درمانگران ملزم به گذراندن مدرک کارشناسی ارشد و داشتن مجوز از هیئت های دولتی خود برای انجام قانونی روان درمانی هستند. انواع مختلفی از مجوزها وجود دارد و هر کدام خدماتی را مشخص می کند که حرفه ای مجاز به ارائه آن است. این مجوزها توسط ایالت ارائه می شود و شامل موارد زیر است:

• دکترای روانشناسی [Psy.D.]
• مددکار اجتماعی بالینی دارای مجوز [LCSW]
• متخصص ازدواج و خانواده درمانگر [LMFT]
• مشاور بهداشت روان دارای مجوز [LMHC]
• مشاور حرفه ای دارای مجوز [LPC]

این مجوزها به درمانگران این امکان را می دهد که فقط در ایالت یا ایالت هایی که مجوز دارند، روان درمانی کنند. با این حال، مجوز به آنها اجازه می دهد تا درمان آنلاین را انجام دهند و با مشتریان در هر کشور خارجی از طریق روش درمانی آنلاین کار کنند.

برخی از مجوزهای مددکاری اجتماعی، شباهت‌های درمانگر و مددکار اجتماعی را مطرح می‌کنند. هر دو حرفه شامل کمک به مردم برای داشتن زندگی بهتر است، اما تفاوت های اساسی بین آنها وجود دارد.

درمانگران تجربه بالینی دارند و همچنین می توانند به عنوان مددکار اجتماعی خدمت کنند. از سوی دیگر، مددکاران اجتماعی تجربه بالینی یا مجوز درمانگر ندارند و بنابراین نمی توانند به عنوان درمانگر کار کنند.

تراپیست ها کجا کار می کنند؟

با برخی از انواع حرفه ای ها، تصور اینکه آنها کجا کار می کنند آسان است. وکلا معمولاً در شرکت‌های حقوقی کار می‌کنند، افسران پلیس در یک ایستگاه پلیس و با ضرب و شتم کار می‌کنند، و پزشکان به بیماران در بیمارستان‌ها مراجعه می‌کنند.

با درمانگران، این کار سخت‌تر است، زیرا آنها می‌توانند در مکان‌های مختلفی کار کنند، بسته به نوع کارشان و نوع مشتریانی که می‌بینند. در اینجا برخی از رایج ترین مکان ها و شرحی از نوع کاری که درمانگران در آنجا انجام می دهند آورده شده است:

• مرکز اجتماعی : کار با مشتریان برخی از جوامع محروم یا با گروه هایی که با مسائلی مانند اعتیاد دست و پنجه نرم می کنند.
• بیمارستان : درمان مراجعین با مشکلات شدید سلامت روان که نیاز به بستری شدن در بیمارستان یا ارائه حمایت از سلامت روان به بیماران بیمارستانی با مشکلات پزشکی دارند.
• کلینیک سلامت روان : مراکز و کلینیک هایی با بودجه فدرال که خدمات بهداشت روانی با تخفیف یا رایگان ارائه می دهند.
• تسهیلات نظامی : کمک به پرسنل نظامی برای مقابله با استرس و آسیب های شغلی یا جنگی
• آنلاین : درمان آنلاین به درمانگران اجازه می دهد کار خود را در هر مکان و هر زمان انجام دهند
• تمرین خصوصی : درمان مشتریان مختلف از اطراف یک مکان فیزیکی خاص
• بیمارستان روانپزشکی : درمان بیمارانی با شرایط بهداشت روانی شدید که آنها را قادر به زندگی عادی نکرده است.
• مدارس و دانشگاه ها : کار با دانش آموزان در محوطه دانشگاه برای حمایت از انتقال آنها به کالج، استرس تحصیلی، و کمک به شرایط بهبود روان
• محل کار : برخی از شرکت ها و سازمان ها درمانگران را برای کار با کارکنان خود استخدام می کنند. تحقیقات نشان داده است که سلامت روانی قوی کارمندان بهره وری را افزایش می دهد .

تصورات نادرست در مورد اینکه یک تراپیست چیست

برای درک کامل درمانگر، باید در مورد آنچه که یک درمانگر نیست صحبت کنیم. تصورات غلط زیادی در مورد معنای انجام روان درمانی وجود دارد. در اینجا چند تصور غلط رایج وجود دارد:

تصور غلط: یک تراپیست مانند دوستی است که برای گوش دادن به شما پول می دهید

فکر کردن به یک درمانگر فقط یک دوست برای استخدام، میزان آموزش و آموزش درمانگران را با تخفیف می دهد تا بتوانند سلامت روانی مراجعان را بهبود بخشند. اکثر درمانگران حدود شش سال تحصیلات دارند. بسیاری از آنها دهه ها کار با مشتریان و کمک به آنها را تجربه کرده اند.

تصور غلط: یک درمانگر به شما می گوید چه کاری انجام دهید

اکثر درمانگران به شما نمی گویند چه کاری انجام دهید. آنها مانند مربیان ورزشی برای زندگی شما نیستند. آنها در حاشیه نمی نشینند و دستورات را فریاد می زنند.

درمانگران با مراجعان کار می کنند تا مهارت های لازم برای زندگی بهتر و تصمیم گیری مثبت برای جلوگیری از عود را به آنها بدهند. قرار است کار با یک درمانگر به شما این امکان را بدهد که خودتان با مسائل خود کنار بیایید، نه اینکه برای حمایت به آنها وابسته شوید.

تصور غلط: یک درمانگر می تواند ذهن ها را بخواند

درمانگران سعی نمی‌کنند حدس بزنند که شما به چه چیزی فکر می‌کنید یا به درون ذهن شما نفوذ کنند.

درمانگر شما به آنچه شما فکر می کنید علاقه مند خواهد شد زیرا او سعی دارد به شما کمک کند. فرآیند گفتار درمانی از شما می‌خواهد که جزئیات زندگی و مبارزات روزانه خود را به اشتراک بگذارید تا پیشرفت کنید و مشکلات خود را حل کنید. آنها فقط می دانند که شما چه چیزهایی را با آنها به اشتراک می گذارید، و این همان چیزی است که آنها را از دوستان یا عزیزان شما متمایز می کند. هرچه بیشتر با درمانگر خود در میان بگذارید، پیوند قوی‌تری ایجاد می‌کنید و در مسائلی که به کمک نیاز دارید پیشرفت بیشتری خواهید کرد.

تعریف روان درمانگر از زمان فروید تغییر کرده است و همچنان در حال تغییر است

زیگموند فروید اولین کسی بود که مطالعه علمی را در مورد سلامت روان به کار برد و روانکاوی و سایر نظریه ها را برای درمان علائم سلامت روان توسعه داد. اما موضع فروید معتقد بود که درمانگران و روان‌پزشکان پزشکانی هستند که تنها نقششان در درمان بیماری‌های روانی است، که لزوماً تعریفی نیست که ما امروز با آن آشنا هستیم، که در آن درمانگران می‌توانند به همان اندازه که همه چیز خوب پیش می‌رود برای حمایت از آن‌ها همراهی کنند. آنها نیستند.

درمان از زمان فروید بسیار تکامل یافته است و گفتار درمانی از نظریه ها و عملکرد روانکاوی فروید برجسته تر و پایدارتر شده است. از آن زمان تغییری در این حرفه رخ داده است، که اکنون بیشتر بر سلامتی کلی مشتریان تاکید می کند تا فقط بر علائم فوری آنها. رویکردهای درمانی مشتری محور، مانند کار کارل راجرز ، بر تجربیات انسانی و به عنوان متخصص در مسائل مربوط به خود، به جای صرفاً بر روی علائم آنها، تمرکز دارد. امروزه اکثر درمانگران از یک رویکرد یکپارچه برای درمان بیماری های روانی استفاده می کنند، رایج ترین رویکردهای روان درمانی شامل درمان شناختی رفتاری ، درمان انسان گرایانه و رفتار درمانی دیالکتیکی است .

اصطلاح “تراپیست ” نیز به طور جداگانه بین درمانگران متفاوت است، زیرا هر درمانگر به تعریف دائمی در حال گسترش و تکامل این حرفه کمک می کند. “من به معنای عملی به آن نزدیک شدم.”

در طول سال‌ها، شیوه نئو به سمت کمک به افراد برای پذیرش خود و ایجاد حس ارزشمندی تغییر کرده است. او معتقد است که رویکرد او به درمان همچنان که در کنار مشتریانش رشد می کند، به تکامل خود ادامه خواهد داد.

همانطور که نئو و هزاران درمانگر دیگر در سراسر جهان به تکامل رویکرد شخصی خود برای درمان و گسترش دامنه خدمات در دسترس برای مراجع ادامه می دهند، اصطلاح “درمانگر” همچنان معنای بیشتری پیدا خواهد کرد. با این وجود، پیشرفت های تکنولوژیکی با ظهور درمان آنلاین به عنوان یک مداخله روان درمانی موثر، تعریف معنای درمانگر بودن را نیز گسترش می دهد.

برای چندین دهه، درمانگر بودن فقط به معنای ملاقات حضوری با یک مشتری و استفاده از ارتباطات کلامی برای رسیدگی به وضعیت او بود. امروزه، درمان آنلاین به درمانگران اجازه می دهد تا در هر مکان و هر زمان با مراجعان ارتباط برقرار کنند. Talkspace درمانگران را قادر می‌سازد تا به مشتریان خود پیام بدهند، انواع مختلفی از درمان‌ها را از طریق پیام متنی، ویدیویی یا صوتی ارائه دهند و حتی جلسات ویدیویی زنده را برنامه‌ریزی کنند.

همانطور که تکنولوژی و حوزه روان درمانی به تکامل خود ادامه می دهد، تعریف و دامنه کاری که یک “درمانگر” انجام می دهد و چگونه ادامه می یابد گسترش می یابد. با این حال، بخشی از نقش یک درمانگر همیشه محوری خواهد بود: کمک به مراجعان برای داشتن زندگی بهتر

علاقه مند به تبدیل شدن به یک درمانگر با تراپیست هستید؟ اینجا بیشتر بیاموزید .