3 نشانه که استانداردهای شما در روابط خیلی پایین است

استانداردهای پایین در روابط

هنگامی که از یکی از کاربران پرسیده شد که آیا ارزش کاهش استانداردهای ارتباطی در ردیت را دارد، یکی از کاربران گفت : «در کوتاه مدت، من از این رابطه ناراضی هستم. در دراز مدت، من از خودم ناراضی هستم.»

استانداردهای رابطه به انتظارات، ارزش ها و معیارهای یک فرد در رابطه با آنچه در یک رابطه عاشقانه قابل قبول، مطلوب یا ضروری است، اشاره دارد. این استانداردها جنبه های مختلف رابطه ای از جمله نیازهای عاطفی، فیزیکی و روانی را در بر می گیرد. آنها نحوه رفتار شرکا با یکدیگر، رفتارهای قابل قبول و انتظارات هر فرد را راهنمایی می کنند.

استانداردهای روابط به افراد کمک می کند تا مرزهای سالم را حفظ کنند و اطمینان حاصل کنند که نیازها و ارزش های آنها رعایت می شود. زمانی که این استانداردها به خطر بیفتد یا کاهش یابد، می تواند منجر به نارضایتی، رنجش و پویایی روابط ناسالم شود.

در اینجا سه ​​نشانه وجود دارد که نشان می دهد در روابط عاشقانه خود بیش از آنچه که باید مصالحه می کنید .

1. توجیه رفتار سمی خود

در حالی که استانداردهای رابطه ذهنی هستند و از فردی به فرد دیگر متفاوت هستند، یکی از دلایل رایج کاهش آنها مدیریت انتظارات در یک رابطه است. در ابتدا، ممکن است انتظارات زیادی داشته باشید، اما با گذشت زمان، ممکن است متوجه شوید که کمال غیرواقعی است و مصالحه لازم است.

با این حال، بسیار مهم است که در مورد ارزش‌های اساسی مصالحه نکنیم. ناامنی های شخصی، مانند عزت نفس پایین ، اغلب افراد را به سمت پایین آوردن استانداردهای خود به میزان قابل توجهی سوق می دهد، زیرا می ترسند که بالا بردن آنها آنها را تنها یا مورد بی مهری قرار دهد.

استانداردهای پایین در روابط

آنها ممکن است برای شریک زندگی خود بهانه جویی کنند:

• به حداقل رساندن. این شامل کم اهمیت جلوه دادن اهمیت رفتار منفی یک شریک، متقاعد کردن خود به این است که این مسئله مهمی نیست یا هرکسی نقص هایی دارد. به عنوان مثال، آنها ممکن است مشاجرات مکرر یا اظهار نظرهای بی احترامی را به عنوان چالش های “عادی” در رابطه با نادیده گرفتن تأثیر عمیق تر این رفتارها بر شادی و عزت نفس خود کنار بگذارند.
• بخشنده . در حالی که بخشش بخش سالمی از هر رابطه ای است، زمانی که برای عذرخواهی مکرر مسائل جدی بدون پرداختن به آنها استفاده شود، می تواند مشکل ساز شود. افراد ممکن است شریک زندگی خود را به خاطر رفتارهایی مانند عدم صداقت یا غفلت عاطفی ببخشند، به این امید که اوضاع بهبود یابد، اما بدون پاسخگویی به شریک خود یا تعیین حد و مرز، این مسائل احتمالاً ادامه خواهند داشت.
• توجیه کردن. این شامل توجیه رفتار بد یک شریک با یافتن دلایلی برای توجیه آن است. به عنوان مثال، ممکن است فردی به جای تشخیص این که چنین رفتاری غیرقابل قبول است و باید به آن پرداخته شود، مزاج شریک خود را به طور مکرر با نسبت دادن آن به استرس کاری یا آسیب های گذشته توجیه کند. این توجیه می تواند منجر به الگوی پذیرش رفتارهایی شود که پایه و اساس رابطه را تضعیف می کند.

هر یک از این استراتژی ها به افراد اجازه می دهد استانداردهای خود را به گونه ای پایین بیاورند که به آنها کمک کند از تعارض فوری اجتناب کنند، اما در نهایت منجر به نارضایتی و آسیب بیشتر در دراز مدت می شود.

2. به امید تغییر

یکی از باورهای غلط رایج که افراد را به سمت پایین آوردن استانداردهای روابط خود سوق می دهد، این باور است که می توانند شریک زندگی خود را تغییر دهند. آنها ممکن است رفتارهای منفی مانند ناهماهنگی، در دسترس نبودن عاطفی، بی احترامی، عدم جاه طلبی، یا حتی بی صداقتی را نادیده بگیرند و خود را متقاعد کنند که با عشق و حمایت کافی، شریک زندگی آنها در نهایت “می آید”.

آنها به جای این که بپذیرند واقعاً چه کسی شریک زندگیشان در حال حاضر است، روی پتانسیل شریک خود تمرکز می کنند و روی کسی که امیدوارند تبدیل شوند سرمایه گذاری می کنند.

استانداردهای پایین در روابط

یکی از کاربران Reddit به اشتراک گذاشت: «من یک سال با پسر شماره 1 قرار گذاشتم، سپس از هم جدا شدیم. من یک سال با پسر شماره 2 قرار گذاشتم، سپس از هم جدا شدیم. من به پسر شماره 1 برگشتم و برای حدود سه سال یک رابطه دوباره/خارجی داشتم. می‌توانم بگویم هر بار که به پسر شماره 1 برگشتم استانداردهایم را پایین آوردم، و ارزشش را نداشت. من همچنان امیدوار بودم که او تغییر کند و فکر می‌کردم می‌توانم او را تغییر دهم، اما او کاری برای کمک به خودش انجام نداد – بنابراین برای همیشه رفتم.»

افرادی که ذهنیت فزاینده ای دارند عموماً در روابط خوشبین تر و حمایت کننده تر هستند. زیرا معتقدند که با تلاش، شریک زندگی آنها می تواند رفتارهای منفی را تغییر دهد. با این حال، این طرز فکر همچنین می تواند منجر به انتظارات غیرواقع بینانه شود. که ممکن است باعث ناامیدی و بی اعتمادی شود . زمانی که شریک زندگی آنها نتواند تغییرات وعده داده شده را انجام دهد.

به‌جای تلاش برای تغییر شریکی که نیازهای شما را برآورده نمی‌کند، عاقلانه‌تر است که کسی را پیدا کنید که واقعاً از او قدردانی کنید.

3. شما تنها کسی هستید که فداکاری می کنید

نشانه واضحی که شما استانداردهای خود را پایین آورده اید زمانی است.که شما همیشه تلاش می کنید. و در حالی که شریک زندگی شما به طور مداوم در نیمه راه شما را ملاقات نمی کند. این اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که مردم بیش از حد فداکاری می‌کنند و نیازهای خود را نادیده می‌گیرند. به این امید که در نهایت عشقشان متقابل شود.

فداکاری برای حفظ یک رابطه سالم ضروری است، جایی که هر دو شریک گاهی اوقات نیازهای دیگری را در اولویت قرار می دهند. اما زمانی که فقط یک نفر به طور مداوم و بدون عمل متقابل فداکاری می‌کند. می‌تواند سلامت روانی را از بین ببرد و منجر به خستگی عاطفی، رنجش و از دست دادن هویت شود. و احساس پوچی و کم‌ارزش‌بودن در آنها ایجاد کند. من راضی نبودم، اما همچنان تلاش کردم زیرا می‌خواستم به آن فرصت بدهم (و دیگری و دیگری و دیگری). در نهایت، دیگر حتی خودم را هم نشناختم،» یکی از کاربران Reddit به اشتراک گذاشته است.

به جای رضایت از شریکی که شما را تنها به عنوان منبع حمایت موقت می بیند. بسیار مهم است که ارزش خود را بشناسید و مراقبت از خود را در اولویت قرار دهید. تا اطمینان حاصل کنید که نیازهای شما برآورده شده است. تمرین عشق به خود شما را از نیاز به عشق متقابل رهایی می‌بخشد و به شما قدرت می‌دهد. تا به دنبال رابطه‌ای باشید که بر پایه احترام متقابل و تلاش مشترک استوار باشد.