روانشناسی چیست؟

روانشناسی مطالعه ذهن و رفتار است. این شامل تأثیرات بیولوژیکی، فشارهای اجتماعی و عوامل محیطی است که بر نحوه تفکر، عمل و احساس افراد تأثیر می گذارد.

به دست آوردن درک عمیق‌تر و عمیق‌تر از روان‌شناسی می‌تواند به افراد کمک کند تا به بینش‌هایی در مورد اعمال خود و همچنین درک بهتر افراد دیگر دست یابند.

انواع روانشناسی (تراپیست)

روانشناسی حوزه وسیع و متنوعی است که مطالعه اندیشه، رفتار، رشد، شخصیت، عواطف، انگیزه و غیره انسان را در بر می گیرد. در نتیجه، برخی زیرشاخه ها و حوزه های تخصصی متفاوت پدید آمده اند. در زیر برخی از زمینه های اصلی تحقیق و کاربرد در روانشناسی آمده است:

• روانشناسی غیرطبیعی مطالعه رفتار غیرعادی و آسیب شناسی روانی است. این حوزه تخصصی بر تحقیق و درمان انواع اختلالات روانی متمرکز است و با روان درمانی و روانشناسی بالینی مرتبط است.
• روانشناسی زیستی (زیست روانشناسی) به مطالعه چگونگی تأثیر فرآیندهای بیولوژیکی بر ذهن و رفتار می پردازد. این ناحیه ارتباط نزدیکی با علوم اعصاب دارد و از ابزارهایی مانند اسکن MRI و PET برای بررسی آسیب مغزی یا ناهنجاری های مغزی استفاده می کند.
• روانشناسی بالینی بر ارزیابی، تشخیص و درمان اختلالات روانی متمرکز است.
• روانشناسی شناختی مطالعه فرآیندهای فکری انسان از جمله توجه، حافظه، ادراک، تصمیم گیری، حل مسئله و اکتساب زبان است.
• روانشناسی تطبیقی ​​شاخه ای از روانشناسی است که به مطالعه رفتار حیوانات می پردازد.
• روانشناسی رشد حوزه ای است که به رشد و تکامل انسان در طول عمر از جمله توانایی های شناختی، اخلاقیات، عملکرد اجتماعی، هویت و سایر زمینه های زندگی می پردازد.
• روانشناسی قانونی یک رشته کاربردی است که بر استفاده از تحقیقات و اصول روانشناسی در نظام حقوقی و کیفری متمرکز است.
• روانشناسی صنعتی – سازمانی رشته ای است که از تحقیقات روانشناختی برای ارتقای عملکرد کاری و انتخاب کارکنان استفاده می کند.
• روانشناسی شخصیت بر درک چگونگی رشد شخصیت و همچنین الگوهای افکار، رفتارها و ویژگی هایی که هر فرد را منحصر به فرد می کند، تمرکز دارد.
• روانشناسی اجتماعی بر رفتار گروهی، تأثیرات اجتماعی بر رفتار فردی، نگرش ها، تعصبات، انطباق، پرخاشگری و موضوعات مرتبط تمرکز دارد.

روانشناسی چیست؟

واضح ترین کاربرد روانشناسی در زمینه سلامت روان است که در آن روانشناسان از اصول، تحقیقات و یافته های بالینی برای کمک به مراجعان برای مدیریت و غلبه بر علائم پریشانی روانی و بیماری روانی استفاده می کنند. برخی از کاربردهای اضافی برای روانشناسی عبارتند از:

• تدوین برنامه های آموزشی
• ارگونومی
• اطلاع رسانی خط مشی عمومی
• درمان سلامت روان
• افزایش عملکرد
• سلامت و رفاه شخصی
• تحقیقات روانشناسی
• خودیاری
• طراحی برنامه های اجتماعی
• درک رشد کودک

تاثیر روانشناسی

روانشناسی هم یک رشته کاربردی و هم دانشگاهی است که هم برای افراد و هم برای جامعه به عنوان یک کل مفید است. بخش بزرگی از روانشناسی به تشخیص و درمان مسائل مربوط به سلامت روان اختصاص دارد، اما این فقط نوک کوه یخ در مورد تأثیر روانشناسی است.

برخی از راه هایی که روانشناسی به افراد و جامعه کمک می کند عبارتند از:

• بهبود درک ما از اینکه چرا مردم همانطور که انجام می دهند رفتار می کنند
• درک عوامل مختلفی که می توانند بر ذهن و رفتار انسان تأثیر بگذارند
• درک مسائلی که بر سلامت، زندگی روزمره و رفاه تأثیر می گذارد
• بهبود ارگونومی برای بهبود طراحی محصول
• ایجاد فضاهای کاری ایمن تر و کارآمدتر
• کمک به ایجاد انگیزه در افراد برای رسیدن به اهدافشان
• بهبود بهره وری

روانشناسان این موارد را با استفاده از روش های عینی علمی برای درک، توضیح و پیش بینی رفتار انسان انجام می دهند. مطالعات روانشناختی بسیار ساختارمند هستند و با فرضیه ای شروع می شوند که سپس به صورت تجربی مورد آزمایش قرار می گیرند.

دام های بالقوه

در مورد روانشناسی سردرگمی زیادی وجود دارد. متأسفانه، چنین تصورات نادرستی در مورد روانشناسی تا حدی به لطف تصویرهای کلیشه ای از روانشناسان در رسانه های عمومی و همچنین مسیرهای شغلی متنوع افرادی که دارای مدرک روانشناسی هستند، فراوان است.

مطمئناً، روانشناسانی وجود دارند که به حل جرایم کمک می کنند، و تعداد زیادی متخصص وجود دارند که به مردم کمک می کنند تا با مسائل مربوط به سلامت روان مقابله کنند. با این حال، روانشناسانی نیز وجود دارند که:

• به ایجاد محیط های کاری سالم تر کمک کنید
• طراحی و اجرای برنامه های بهداشت عمومی
• تحقیق در مورد ایمنی هواپیما
• به طراحی فناوری و برنامه های کامپیوتری کمک کنید
• مطالعه زندگی نظامی و تأثیر روانی نبرد

مهم نیست که روانشناسان کجا کار می کنند، اهداف اصلی آنها کمک به توصیف، توضیح، پیش بینی و تأثیر بر رفتار انسان است.

تاریخچه روانشناسی

روانشناسی اولیه از هر دو فلسفه و زیست شناسی تکامل یافته است. بحث در مورد این دو موضوع به زمان متفکران اولیه یونان از جمله ارسطو و سقراط برمی گردد.

ظهور روان‌شناسی به‌عنوان یک رشته تحصیلی جداگانه و مستقل واقعاً زمانی رخ داد. که ویلهلم وونت اولین آزمایشگاه روان‌شناسی تجربی را در لایپزیگ آلمان در سال 1879 تأسیس کرد.

در طول تاریخ روانشناسی. مکاتب فکری مختلفی برای توضیح ذهن و رفتار انسان شکل گرفته است. در برخی موارد، مکاتب فکری خاصی برای مدتی بر حوزه روانشناسی تسلط یافتند.

روانشناسی چیست؟

• ساختارگرایی : ساختارگرایی وونت و تیچنر اولین مکتب فکری بود، اما به زودی مکتب های دیگری نیز شروع به ظهور کردند.
• کارکردگرایی : روانشناس و فیلسوف اولیه ویلیام جیمز با مکتب فکری به نام کارکردگرایی مرتبط شد که توجه خود را بر هدف آگاهی و رفتار انسان متمرکز کرد.
• روانکاوی : به زودی، این مکاتب اولیه فکری جای خود را به چندین رویکرد مسلط و تأثیرگذار در روانشناسی دادند. روانکاوی زیگموند فروید بر چگونگی تأثیر ضمیر ناخودآگاه بر رفتار انسان متمرکز بود.
• رفتارگرایی : مکتب رفتاری از نگاه کردن به تأثیرات درونی بر رفتار رویگردان شد و در پی آن بود که روانشناسی را به مطالعه رفتارهای قابل مشاهده تبدیل کند.
• روانشناسی انسان گرایانه: بعدها رویکرد انسان گرایانه بر اهمیت رشد شخصی و خودشکوفایی متمرکز شد.
• روان‌شناسی شناختی : در دهه‌های 1960 و 1970، انقلاب شناختی به بررسی فرآیندهای ذهنی درونی مانند تفکر، تصمیم‌گیری، رشد زبان و حافظه کمک کرد.

در حالی که این مکاتب فکری گاهی به عنوان نیروهای رقیب تلقی می شوند، هر دیدگاه به درک ما از روانشناسی کمک کرده است.

افکار نهایی

همانطور که می بینید، در حالی که روانشناسی ممکن است یک علم نسبتاً جوان باشد، همچنین دارای عمق و وسعت فوق العاده ای است. ارزیابی، تشخیص و درمان بیماری روانی از علایق اصلی روانشناسی است، اما روانشناسی بسیار فراتر از سلامت روان است.

امروزه روانشناسان به دنبال درک بسیاری از جنبه های مختلف ذهن و رفتار انسان هستند و دانش جدیدی را به درک ما از نحوه تفکر افراد اضافه می کنند و همچنین کاربردهای عملی را توسعه می دهند که تأثیر مهمی بر زندگی روزمره انسان دارند.