“من به اندازه کافی خوب نیستم”

امی نمی توانست از این احساس ناراحت کننده که به اندازه کافی خوب نیست خلاص شود. احساس بی کفایتی او به دنبال تعدادی از روابط ناکارآمد بدتر شد، که در آنها کنترل شده، فریب خورده و در نهایت طرد شده است. با این حال، به طور کلی، او احساس می کرد که به اندازه کافی خوب نیست، نه تنها برای شرکای عاشقانه اش، بلکه برای والدین، خانواده، دوستان و حتی کارفرمایانش.

به اندازه کافی خوب نیست

احساس اینکه ما «کافی نیستیم» یا «به اندازه کافی خوب نیستیم» یک نگرش ذهنی یا طرز فکر منفی است. این شامل خودگویی منفی است که با احساس عمیق ناتوانی و ناامنی در جنبه های مختلف زندگی ما شکل می گیرد. در اصل، احساس خوب نبودن به مبارزه با عزت نفس و احساس بی لیاقتی خلاصه می شود، این باور که ما سزاوار عشق، خانواده، دوستی ها و موفقیت در زندگی خود نیستیم. برای برخی از افراد، این احساسات می تواند دردناک و مداوم باشد و باعث ناراحتی عاطفی جدی شود. در موارد شدید، آنها می توانند به عقده حقارت یا سندرم فریبنده منجر شوند که در آن فرد احساس می کند یک «کلاهبردار» است، و این به نوعی توسط دوستان و همکاران «پیدا می شود».

احساس خوب نبودن به اندازه کافی شامل این احساس نیز می شود که به نوعی نسبت به دیگران پست تر هستیم. در این عصر دیجیتال، رسانه‌های اجتماعی اغلب به عنوان «حلقه برجسته» برچسب‌گذاری می‌شوند که فقط بهترین لحظات، داستان‌های موفقیت و پیروزی‌های یک فرد را به ما نشان می‌دهند، اما کل داستان، زگیل‌ها و همه چیز را بازگو نمی‌کنند. با این وجود، رسانه های اجتماعی می توانند این احساسات منفی را تحریک کنند و ما را به سمت انتقاد از خود و مقایسه ناسالم و ناعادلانه خود با دیگران سوق دهند. احساس مزمن بی کفایتی و کم ارزشی می تواند افراد را نسبت به قضاوت شدن توسط دیگران بسیار حساس کند و آنها را به کناره گیری از موقعیت های اجتماعی یا رقابتی سوق دهد.

علل ریشه ای نارسایی

احساس “به اندازه کافی خوب نیست” بر اساس مسائلی است که اغلب ریشه ای دارند. اینها ممکن است ناشی از طرد قبلی، شکست، انتقاد، شرم ، غفلت یا آسیب دوران کودکی باشد . احساس بی کفایتی به ویژه در بازماندگان سوء استفاده از خودشیفتگی رایج است ، که منجر به نوعی آسیب می شود که می تواند تأثیر زیادی بر افراد در طول زندگی آنها بگذارد. (رینا، 2024) این طرز فکر همچنین می تواند منجر به رفتارهای حنایی و خوشایند مردم شود، که در آن افراد مبتلا به طور مداوم به دنبال تأیید خارجی از دیگران هستند. توجه به این نکته مهم است که این احساسات آموخته می شوند و این یک رفتار شرطی است. برای کسانی که به طور مزمن احساس می کنند که به اندازه کافی خوب نیستند، دیگران این احساس را در آنها ایجاد کرده است.

احساس خوب نبودن به اندازه کافی می‌تواند تمایلات کمال‌گرایانه را آشکار کند ، مانند زمانی که استانداردهای نامعقولی برای خود تعیین می‌کنیم و هر زمان که زیر این استانداردها قرار می‌گیریم با انتقاد از خود واکنش نشان می‌دهیم. (Overholser and Dimaggio، 2020) بدیهی است که احساس نکردن به اندازه کافی یک تشخیص یا اختلال بالینی نیست، اگرچه این طرز فکر با شرایط مختلف سلامت روان مرتبط است. این می تواند نشانه ای از اضطراب ، افسردگی ، اختلال وسواس فکری-اجباری یا اختلالات شخصیتی مختلف باشد .

غلبه بر احساسات منفی

کنار آمدن با احساس خوب نبودن می تواند بسیار دشوار باشد. یکی از بهترین تکنیک ها این است که این افکار منفی را در هنگام بروز تشخیص دهید. و یاد بگیرید که آنها را به چالش بکشید. ما باید از مقایسه و رقابت با دیگران دست برداریم، با مهربانی و شفقت نسبت. به خود رفتار کنیم و بر ویژگی های خوب و نقاط قوت خود تمرکز کنیم. برخی از افراد برای تقویت عزت نفس و غلبه بر شک خود موفق می شوند با خودگویی مثبت با خودگویی های منفی مقابله کنند و از عباراتی مانند “من به اندازه کافی خوب هستم” و “من شایسته شاد بودن هستم” استفاده می کنند. همچنین گذراندن وقت با دوستانی که مشوق و حامی هستند به جای کسانی که به احساسات دامن می زنند می تواند مفید باشد.

مثل همیشه، جستجوی درمان می‌تواند برای غلبه بر این احساسات منفی، یادگیری مهارت‌های کنترل هیجانی و ایجاد ذهنیت سالم‌تر مفید باشد .

برای پیدا کردن یک درمانگر در نزدیکی خود، از راهنمای درمان روانشناسی امروز دیدن کنید .