بهترین تراپیست تهران

اختلال وسواس فکری اجباری (OCD) چیست؟

اختلال وسواس اجباری (OCD) وضعیتی است که در آن افکار و احساسات ناخواسته مکرر (وسواس) دارید که باعث می شود رفتارهای تکراری (اجبار) انجام دهید. رفتارهای تکراری می تواند به طور قابل توجهی در تعاملات اجتماعی و انجام وظایف روزانه اختلال ایجاد کند.

OCD معمولاً یک بیماری مادام العمر (مزمن) است، اما علائم می توانند به مرور زمان ظاهر شوند و از بین بروند.

هرکسی در مقطعی دچار وسواس و اجبار می شود. به عنوان مثال، معمول است که گاهی اوقات اجاق گاز یا قفل ها را دوباره چک کنید. مردم همچنین اغلب از عبارات “وسواس” و “وسواس” در مکالمات روزمره استفاده می کنند. اما OCD شدیدتر است. ممکن است ساعت ها از روز فرد را به خود اختصاص دهد. در مسیر زندگی و فعالیت های عادی قرار می گیرد. وسواس در OCD ناخواسته است و افراد مبتلا به OCD از انجام رفتارهای اجباری لذت نمی برند.

تفاوت بین OCD و OCPD چیست؟(تراپیست)

با وجود اینکه به نظر شبیه به نظر می رسند، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) و اختلال شخصیت وسواسی-اجباری (OCPD) شرایط متفاوتی هستند.

OCPD یک اختلال شخصیتی است که باعث ایجاد دغدغه گسترده با کمال گرایی، سازماندهی و کنترل می شود.

افراد مبتلا به OCD معمولاً می دانند که وسواس ها و اجبارهای آنها مشکل ساز است و می پذیرند که برای درمان این بیماری به کمک حرفه ای نیاز دارند. افراد مبتلا به OCPD معمولاً فکر نمی کنند در رفتار و باورهایشان مشکلی وجود داشته باشد.

برای یافتن روانشناس و مشاورین آنلاین خوب می توانید، از خدمات سایت تراپیست بهره مند شوید.

OCD چه کسانی را تحت تاثیر قرار می دهد؟

OCD می تواند هر کسی را تحت تاثیر قرار دهد. میانگین سن شروع 19 سالگی است. حدود 50 درصد از افراد مبتلا به OCD در دوران کودکی و نوجوانی علائم خود را نشان می دهند.

به ندرت پیش می آید که فردی پس از 40 سالگی به OCD مبتلا شود.

اختلال وسواس اجباری (OCD) چقدر شایع است؟

اختلال وسواس اجباری نسبتاً شایع است. 1.6٪ تا 2.3٪ از جمعیت عمومی ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد.

علائم OCD چیست؟

علائم اصلی OCD وسواس فکری و اجباری است که در فعالیت های عادی اختلال ایجاد می کند. به عنوان مثال، علائم اغلب شما را از رسیدن به موقع سر کار باز می دارد. یا ممکن است برای آماده شدن برای رختخواب در مدت زمان معقولی مشکل داشته باشید.

ممکن است بدانید که این علائم مشکل ساز هستند، اما نمی توانید آنها را متوقف کنید. علائم OCD ممکن است بیایند و از بین بروند، با گذشت زمان کاهش یابند یا با گذشت زمان بدتر شوند.

اگر شما یا فرزندتان علائم OCD دارید که در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می کند، باید با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کنید.

وسواس در OCD

در OCD، وسواس افکار ناخواسته، مزاحم یا تصاویر ذهنی هستند که باعث اضطراب شدید می شوند. افراد مبتلا به OCD نمی توانند این افکار را کنترل کنند. اکثر افراد مبتلا به OCD متوجه می شوند که این افکار غیرمنطقی یا غیرمنطقی هستند.

نمونه های رایج عبارتند از:

• ترس از تماس با مواد آلوده درک شده، مانند میکروب ها یا خاک.
• ترس از آسیب رساندن به خود یا شخص دیگری به دلیل اینکه به اندازه کافی مراقب نیستید یا قرار است بر اساس یک انگیزه خشونت آمیز عمل کنید.
• افکار ناخواسته یا تصاویر ذهنی مرتبط با رابطه جنسی.
• ترس از اشتباه کردن
• توجه بیش از حد به اخلاق (“درست یا غلط”).
• احساس شک یا انزجار.
• نگرانی بیش از حد در مورد گرایش جنسی یا هویت جنسی خود.
• نیاز به نظم، آراستگی، تقارن یا کمال.
• نیاز به اطمینان دائمی

اجبار در OCD

در OCD، اجبارها اعمال تکراری هستند که احساس می‌کنید برای تسکین یا رهایی از وسواس باید انجام دهید.

افراد مبتلا به OCD نمی خواهند این رفتارهای اجباری را انجام دهند و از آنها لذت نمی برند. اما احساس می کنند که باید آنها را اجرا کنند وگرنه اضطرابشان بدتر می شود. هر چند اجبار فقط به طور موقت کمک می کند. وسواس ها به زودی برمی گردند و باعث بازگشت به اجبار می شوند.

اجبارها وقت گیر هستند و مانع فعالیت های مهمی می شوند که برای شما ارزش قائل هستید. آنها مجبور نیستند با محتوای وسواس های شما مطابقت داشته باشند.

مثالها عبارتند از:

• چیدمان چیزها به روشی بسیار خاص، مانند اقلام روی کمد.
• حمام کردن، تمیز کردن یا شستن دست‌های خود بارها و بارها.
• جمع آوری یا احتکار اقلامی که ارزش شخصی و مالی ندارند.
• چک کردن مکرر چیزهایی مانند قفل، کلید و درها.
• به طور مداوم بررسی می کنید که آیا به کسی آسیبی وارد نکرده اید.
• دائماً به دنبال اطمینان است.
• آداب و رسوم مربوط به اعداد، مانند شمردن، انجام یک کار به مقدار مشخص، یا ترجیح دادن یا اجتناب بیش از حد اعداد خاص.
• گفتن کلمات یا دعاهای خاص در حین انجام کارهای نامرتبط.

اجبار همچنین می تواند شامل اجتناب از موقعیت هایی باشد که باعث ایجاد وسواس می شود. یک مثال، امتناع از دست دادن یا دست زدن به اشیایی است که دیگران زیاد آنها را لمس می کنند، مانند دستگیره در.

چه چیزی باعث OCD می شود؟

محققان نمی دانند دقیقا چه چیزی باعث OCD می شود. اما آنها فکر می کنند چندین عامل در توسعه آن نقش دارند، از جمله:

• ژنتیک : مطالعات نشان می دهد افرادی که یکی از بستگان درجه یک (والدین بیولوژیکی یا خواهر و برادر) مبتلا به OCD دارند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند. این خطر در صورتی افزایش می‌یابد که خویشاوند در کودکی یا نوجوانی به OCD مبتلا شده باشد.
• تغییرات مغزی : مطالعات تصویربرداری تفاوت هایی را در قشر پیشانی و ساختارهای زیر قشری مغز در افراد مبتلا به OCD نشان داده است. OCD همچنین با سایر شرایط عصبی مرتبط است که بر مناطق مشابه مغز شما تأثیر می گذارد، از جمله بیماری پارکینسون ، سندرم تورت و صرع .
• سندرم PANDAS : PANDAS مخفف عبارت «اختلالات عصبی خودایمنی کودکان مرتبط با عفونت‌های استرپتوکوکی» است. گروهی از شرایط را توصیف می‌کند که می‌تواند بر کودکان مبتلا به عفونت استرپتوکوکی مانند گلودرد استرپتوکوکی یا مخملک تأثیر بگذارد . OCD یکی از این شرایط است.
• ترومای دوران کودکی : برخی از مطالعات نشان می دهد که بین آسیب های دوران کودکی، مانند سوء استفاده یا غفلت، و ایجاد OCD ارتباط وجود دارد.

OCD چگونه تشخیص داده می شود؟

هیچ آزمایشی برای OCD وجود ندارد. یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی پس از سؤال از شما در مورد علائم و سابقه پزشکی و سلامت روان، تشخیص را انجام می دهد. ارائه دهندگان از معیارهای توضیح داده شده در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم (DSM-V) برای تشخیص OCD استفاده می کنند.

معیارها عبارتند از:

• داشتن وسواس، اجبار یا هر دو.
• وسواس یا اجبار زمان زیادی را می گیرد (بیش از یک ساعت در روز).
• وسواس یا اجبار باعث ناراحتی می شود یا بر مشارکت شما در فعالیت های اجتماعی، مسئولیت های کاری یا سایر رویدادهای زندگی تأثیر می گذارد.
• این علائم ناشی از مواد، الکل، داروها یا شرایط پزشکی دیگر نیست.
• علائم با یک وضعیت سلامت روانی متفاوت، مانند اختلال اضطراب فراگیر ، اختلال خوردن یا اختلال تصویر بدن توضیح داده نمی شوند .

OCD چگونه درمان می شود؟

رایج ترین برنامه درمانی برای OCD شامل روان درمانی (گفتار درمانی) و دارو درمانی است.

اگر این درمان به علائم OCD شما کمک نمی کند و علائم شما شدید است، ارائه دهنده شما ممکن است تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (TMS) را توصیه کند.

روان درمانی برای OCD

روان درمانی که گفتار درمانی نیز نامیده می شود، اصطلاحی برای انواع تکنیک های درمانی است که هدف آن کمک به شناسایی و تغییر احساسات، افکار و رفتارهای ناسالم است. شما با یک متخصص سلامت روان، مانند یک روانشناس کار می کنید .

انواع مختلفی از روان درمانی وجود دارد. رایج ترین و مؤثرترین اشکال برای درمان OCD عبارتند از:

• درمان شناختی رفتاری (CBT) : در طول CBT، یک درمانگر به شما کمک می کند تا افکار و احساسات خود را بررسی و درک کنید. در طی چندین جلسه، CBT می تواند به تغییر افکار مضر کمک کند و عادت های منفی را متوقف کند، شاید آنها را با روش های سالم تری جایگزین کند.
• پیشگیری از مواجهه و پاسخ (ERP) : ERP نوعی CBT است. در طول ERP، یک درمانگر شما را در معرض موقعیت‌ها یا تصاویر ترسناکتان قرار می‌دهد و از شما می‌خواهد در برابر اصرار برای انجام یک اجبار مقاومت کنید. به عنوان مثال، درمانگر شما ممکن است از شما بخواهد که اشیاء کثیف را لمس کنید، اما سپس شما را از شستن دست‌هایتان منع می‌کند. با ماندن در یک موقعیت ترسناک بدون اینکه اتفاق منفی بیفتد، یاد می گیرید که افکار مضطرب شما فقط افکار هستند و لزوما واقعیت ندارند.
• درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) : ACT به شما کمک می‌کند تا یاد بگیرید که افکار وسواسی را فقط به عنوان افکار بپذیرید و قدرت را از آنها سلب کنید. یک درمانگر ACT به شما کمک می کند تا با وجود علائم OCD یاد بگیرید که زندگی معناداری داشته باشید.

تکنیک‌های ذهن آگاهی مانند مدیتیشن و آرامش نیز می‌توانند به علائم کمک کنند.

دارو برای OCD

داروهایی به نام مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SRIs)، SRIs انتخابی (SSRIs) و ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای ممکن است به درمان OCD کمک کنند.

ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی اغلب SSRI ها را برای OCD توصیه می کنند و آنها را با دوزهای بسیار بالاتر از آنها برای اضطراب یا افسردگی تجویز می کنند. SSRI های مورد تایید سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) عبارتند از:

• فلوکستین .
• فلووکسامین .
• پاروکستین .
• سرترالین .

ممکن است ۸ تا ۱۲ هفته طول بکشد تا این داروها شروع به کار کنند.

آیا می توانم از OCD جلوگیری کنم؟

شما نمی توانید از OCD جلوگیری کنید. اما تشخیص و درمان به موقع می تواند به کاهش علائم و اثرات آن بر زندگی شما کمک کند.

پیش آگهی OCD چیست؟

پیش آگهی (چشم انداز) OCD می تواند متفاوت باشد. OCD اغلب یک بیماری مادام العمر است که می تواند کاهش یابد و از بین برود.

افراد مبتلا به OCD که درمان مناسب دریافت می کنند، اغلب افزایش کیفیت زندگی و بهبود عملکرد اجتماعی، مدرسه و/یا کار را تجربه می کنند.

اگر درمان نشوید، شکستن و درمان چرخه وسواس و اجبار دشوارتر است، زیرا تغییرات ساختاری در مغز شما رخ می دهد. به همین دلیل، اگر شما یا فرزندتان علائمی را تجربه کردید، مهم است که در اسرع وقت به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

اگر OCD دارم چگونه از خودم مراقبت کنم؟

جدای از جستجوی درمان پزشکی برای OCD، تمرین خودمراقبتی می تواند به مدیریت علائم شما کمک کند. مثالها عبارتند از:

• خواب با کیفیت
• ورزش منظم.
• خوردن یک رژیم غذایی سالم.
• گذراندن وقت با عزیزانی که از شما حمایت می کنند و OCD را درک می کنند.
• تمرین تکنیک های آرامش بخش، مانند مدیتیشن، یوگا، ماساژ و تجسم.
• پیوستن به یک گروه پشتیبانی حضوری یا آنلاین برای افرادی که OCD دارند.

چه زمانی باید در مورد OCD به پزشک مراجعه کنم؟

اگر شما یا فرزندتان تشخیص اختلال وسواس فکری اجباری را دریافت کرده اید، احتمالاً باید به طور منظم به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و/یا متخصص سلامت روان خود مراجعه کنید تا مطمئن شوید که درمان شما مؤثر است.

اگر داروی OCD مصرف می کنید و متوجه هر گونه عوارض جانبی ناخوشایند شدید، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید.

یادداشتی از کلینیک کلیولند

مهم است که به یاد داشته باشید که اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) یک وضعیت سلامت روان است. مانند همه شرایط سلامت روان، جستجوی کمک به محض ظاهر شدن علائم می تواند به کاهش اختلالات زندگی شما کمک کند. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و متخصصان سلامت روان می توانند طرح های درمانی ارائه دهند که می تواند به شما در مدیریت وسواس ها و اجبارهای خود کمک کند.

گرد آوری شده توسط دکتر توحید اکبرروند.