آسیب پنهان: 3 روشی که والدین می توانند به عزت نفس کودکان آسیب برسانند

برای والدین، هدف تربیت فرزندانی با اعتماد به نفس و شاد است که به خود و توانایی هایشان ایمان دارند. با این حال، حتی با بهترین نیت، برخی از رفتارهای رایج والدین می تواند به طور ناخواسته به عزت نفس کودک آسیب برساند . در زیر سه راه ظریف و نکات عملی برای جلوگیری از این مشکلات آورده شده است.

1. تصحیح بیش از حد هر اشتباه

ایرینا و پسر 10 ساله اش، اتان را در نظر بگیرید. اتان عاشق طراحی است، اما ایرینا اغلب به این نکته اشاره می‌کند که چگونه می‌تواند وقتی هنرش را مرور می‌کند، پیشرفت کند. او می‌گوید: «کار عالی است، اما می‌توانید با افزودن سایه، درخت را واقعی‌تر کنید». هدف او این است که به ایتان کمک کند تا هنرمند بهتری شود، اما با گذشت زمان، او فقط احساس می کند که تلاش هایش به اندازه کافی خوب نیست.

اصلاح مداوم تلاش های کودک، حتی با هدف کمک به او، می تواند باعث شود که او احساس ناکافی کند. بچه ها با تقویت مثبت رشد می کنند و وقتی بیشتر در مورد کارهایی که می توانند بهتر از کارهای خوب انجام داده اند بشنوند، ممکن است به توانایی های خود شک کنند.

نکته: بر ستایش تلاش و پیشرفت تمرکز کنید، نه فقط به نتایج. به جای ارائه بازخورد ناخواسته، سعی کنید بپرسید: “چه چیزی را در طراحی خود بیشتر دوست دارید؟” یا “درمقایسه با آخرین مورد چه احساسی داری؟” انجام این کار به کودک شما اجازه می دهد تا رشد خود را ارزیابی کند که باعث افزایش اعتماد به نفس او می شود .

2. مقایسه با خواهر و برادر یا همسالان

جف دو پسر به نام‌های تایلر و رایان دارد. تایلر از نظر تحصیلی عالی است و جف اغلب از رایان که با تکالیف مدرسه مشکل دارد می‌پرسد: «چرا نمی‌توانی بیشتر شبیه برادرت باشی؟» سخنان جف ناشی از ناامیدی است و رایان این پیام را درونی می کند: “من به خوبی برادرم نیستم.”

مقایسه کودکان، حتی اگر ظریف یا ناخواسته باشد، می تواند باعث شود آنها احساس حقارت کنند. هر کودکی نقاط قوت و ضعف منحصر به فردی دارد. والدین ممکن است ناخودآگاه با مقایسه مداوم آنها با خواهر و برادر یا همسالان خود احساس بی کفایتی را در خود پرورش دهند که می تواند عمیقاً بر عزت نفس تأثیر بگذارد.

نکته: با شناخت نقاط قوت هر کودک از مقایسه خودداری کنید. سعی کنید بگویید: «من عاشق خلاقیت تو هستم، رایان. توانایی شما برای تفکر خارج از چارچوب یکی از بهترین ویژگی های شماست، به جای اینکه یک کودک را به عنوان معیار دیگری نگه دارید. توجه داشته باشید که هر کودکی استعدادهای متفاوتی دارد و سزاوار آن است که به خاطر شخصیتی که هستند قدردانی شوند.

3. Brushing Off Their Feelings

ملیسا یک مادر مشغول کار است. دختر 8 ساله او، لیلی، اغلب از مشکلات مدرسه، مانند مشاجره با دوستان، ناراحت می شود. به دنبال استرس روزش، ملیسا معمولاً پاسخ می‌دهد: «نگران نباش، خوب می‌شوی» و کارهایش را ادامه می‌دهد. چیزی که ملیسا متوجه نمی شود این است که برای لیلی، احساسات او بی اهمیت تلقی می شود.

نادیده گرفتن یا به حداقل رساندن احساسات کودک، حتی با نیت های خوب مانند تلاش برای کمک به او برای احساس بهتر، می تواند باعث شود که او احساس ناشناخته ای داشته باشد. با گذشت زمان، کودکان ممکن است احساسات خود را به اشتراک نگذارند یا شروع به باور کنند که احساسات آنها اهمیتی ندارد. این می تواند به ارزش خود آسیب برساند و آنها را به توانایی خود در مقابله با احساسات شک کند. همانطور که کتاب من، 10 روز برای یک کودک کمتر سرکش ، توضیح می دهد، این ممکن است منجر به رفتار سرکشی شود .

نکته: قبل از ارائه راه حل، احساسات فرزندتان را تأیید کنید. یک جمله ساده «می‌بینم که از این موضوع ناراحتی» خیلی تاثیرگذار است. هنگامی که فرزندتان احساس کرد شنیده می شود، می توانید به او کمک کنید تا موقعیت را هدایت کند. “به نظر شما ما چه کاری می توانیم انجام دهیم تا آن را بهتر کنیم؟” این رویکرد به آنها می آموزد که احساسات آنها مهم است و به ایجاد انعطاف پذیری عاطفی کمک می کند .

نتیجه گیری

حتی دوست داشتنی ترین والدین نیز می توانند ناخواسته با رفتارهای ظریف عزت نفس فرزندشان را تضعیف کنند. والدین می توانند با توجه به اصلاح بیش از حد، مقایسه و حذف احساسات، محیط حمایتی بیشتری را ایجاد کنند . به یاد داشته باشید، کودکان در درجه اول از طریق تعامل با والدین خود، احساس ارزشمندی خود را تقویت می کنند. گام‌های کوچک برای تأیید، تشویق و تجلیل از آن‌ها می‌تواند به آنها کمک کند تا به بزرگسالانی با اعتماد به نفس و انعطاف‌پذیر تبدیل شوند.